|
Już dziesięcioletnie dziewczynki, a nawet młodsze mają nawracające
zapalenia grzybicze pochwy. Ponieważ jest to uciążliwa dolegliwość
(świąd, serowate upławy), udajemy się do ginekologa, który z reguły
przepisuje Nystatynę lub/i Clotrimazolum.
Przez miesiąc, dwa jest spokój, a później historia się powtarza.
Grzybica pochwy to najczęstsza przyczyna wizyt kobiet u ginekologa.
- 75% kobiet przynajmniej raz w życiu ma grzybice pochwy,
- 30 % kobiet ma nawracające grzybice pochwy.
- Nawet
najbardziej radykalna kuracja grzybicy pochwy niemal nigdy się nie
udaje, gdyż leczone są jedynie objawy, a przyczyna pozostaje
nierozpoznana.
- Paradoksem jest leczenie grzybicy
antybiotykami, podczas gdy właśnie antybiotyki są przyczyną powstania
grzybicy. I tu mamy odpowiedź, dlaczego nie udaje się wyleczyć grzybicy
raz na zawsze.
- Pochwa stanowi doskonałe środowisko rozwoju
dla mikroorganizmów, panuje tam stała temperatura i wilgotność.
Prawidłowa flora bakteryjna znajdująca się w pochwie to wyłącznie tzw.
pałeczki Doderleina (Lactobacillus acidophilus), często nazywane
stróżem czystości pochwy. Bakterie te produkują kwas mlekowy, tworząc
zaporę biologiczną przed chorobotwórczymi bakteriami.
- Taka
sama flora bakteryjna powinna być w jelitach, ale niestety na skutek
różnych czynników zostaje wyparta przez grzyby, najczęściej przez
Candida albicans.
I tu dochodzimy do sedna sprawy, czyli do
jelita, gdzie grzybica bierze swój początek. Niewątpliwie jest to
przewód pokarmowy, a przede wszystkim jelita. Niewielu lekarzy zaczyna
leczenie grzybicy pochwy od leczenia grzybicy jelit, gdzie jest
początek i siedlisko grzybicy. Właśnie jelito w pierwszym rzędzie
narażone jest na zagnieżdżenie grzybów. Najczęściej za przyczynę
powstania grzybicy uznaje się antybiotyki, środki antykoncepcyjne,
leczenie sterydami i niektóre choroby.
- Podanie antybiotyków powoduje wyginięcie większości bakterii i grzybów w organizmie na kilka miesięcy.
Wszystkich ! - również tych pożytecznych.
Wówczas
jelito w błyskawicznym tempie zasiedlane jest m.in. przez drożdżaka
Candida albicans, który powoduje prawdziwe spustoszenie i obejmuje
coraz większe obszary. Zniszczenie tzw. dobrej flory bakteryjnej
pozbawia jelito szczelności , powodując rozprzestrzenianie się grzybicy
na wszystkie narządy i w znaczący sposób wpływa na osłabienie układu
odpornościowego.
Jakie preparaty mogą pomóc?
Leczenie grzybicy pochwy jest uciążliwe i długotrwałe. Powinno opierać sie na podawaniu wewnętrznie preparatu grzybobójczego - ParaProteX - (dokładne dawkowanie znajdziesz tutaj >>> ) ,
oraz stosowaniu odpowiedniej diety bez cukru (nawet miód i owoce trzeba
wyeliminować z jadłospisu), wyrobów z białej mąki, białego pieczywa,
ciastek itp. Dokładne informacje na stronie dieta przeciwgrzybicza.
Zapalenie grzybicze pochwy może być wynikiem niedoborów
pokarmowych i osłabienia odporności, dlatego należy stosować preparaty
witaminowo-mineralne, np. Vitale dla odpowiedniej grupy krwi.
Polecane preparaty należy stosować od pojawienia się pierwszych objawów
choroby aż do ich całkowitego ustąpienia. Wszystkie, z wyjątkiem
globulek dopochwowych, można podawać równolegle z lekami
konwencjonalnymi. Witamina C i jeżówka wzmacniają układ obronny. Jeżówka pobudza białe krwinki, które niszczą grzyby chorobotwórcze. Witamina C hamuje wzrost kolonii drożdżaków. Osoby,
które mają skłonności do zakażeń drożdżakami, powinny przyjmować
preparaty jeżówki przez 3 tygodnie, robić tydzień przerwy, a potem
przez 3 tygodnie znów stosować zioło. Taki cykl należy powtarzać przez
6 miesięcy, podając jednocześnie witaminę C oraz probiotyki np. AC Zymes lub Acidophilus with Psylium
. Są one dostępne w postaci preparatów doustnych. W sklepach
zielarskich, przy odrobinie szczęścia, można kupić globulki dopochwowe.
Przyjazne bakterie należy podawać doustnie oraz bezpośrednio do pochwy
w postaci globulek dopochwowych lub irygacji. Uzupełnienie „przyjaznej"
flory bakteryjnej jest szczególnie ważne po leczeniu antybiotykami.
Razem z probiotykami powinno się podawać prebiotyki - które wspomagają rozwój pożytecznych bakterii.
Można też stosować globulki dopochwowe zawierające olejek z drzewa
herbacianego lub wyciąg z nagietka. Badania kliniczne wykazały, że oba
te preparaty działają przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo.
ROZMAITOŚCI
- Drożdżakowe zapalenie zewnętrznych narządów płciowych zdarza
się także mężczyznom. Zakażenie to przebiega u nich bezobjawowo lub
powoduje zapalenie błony śluzowej główki prącia. Jest to źródło
zakażenia dla partnerki seksualnej i wymaga leczenia obojga.
- Zamiast
globulek dopochwowych można stosować irygacje letnimi naparami z
preparatów naturalnych: z kory pau d'arco lub z gorzknika
kanadyjskiego. Irygacje wykonuje się 2 razy dziennie przez 7 dni. W
trakcie jednego zabiegu powinno się zużyć 2 szklanki naparu.
Wiele
kobiet nie potrafi odróżnić drożdżakowego zakażenia pochwy od innych
schorzeń układu moczowo-płciowego. Około 90% kobiet, które
nigdy
nie miały takiego zakażenia, oraz 65% tych, które na nie chorowały, nie
jest w stanie go rozpoznać, mimo że zapoznały się z opisem zakażenia
grzybiczego i innych schorzeń ginekologicznych.
Objawem
grzybicy pochwy i sromu są zwykle gęste kremowe upławy o
charakterystycznym wyglądzie białawych grudek, które pachną drożdżami i
wyglądają jak twaróg. Dodatkowo pojawia się szereg objawów dodatkowych
takich jak: świąd, pieczenie, bóle przy stosunkach płciowych, bolesne
oddawanie moczu. Skóra i błona śluzowa sromu i krocza jest
zaczerwieniona, pokryta białawym nalotem, który dość łatwo można
usunąć. Towarzyszy jej świąd, zaczerwienienie pochwy i sromu oraz ból
przy oddawaniu moczu. Przyczyną tych dolegliwości jest stan zapalny
pochwy i sromu wywołany przez obecność grzyba.
|
|