Grzybica pochwy

Już dziesięcioletnie dziewczynki, a nawet młodsze mają nawracające zapalenia grzybicze pochwy. Ponieważ jest to uciążliwa dolegliwość (świąd, serowate upławy), udajemy się do ginekologa, który z reguły przepisuje Nystatynę lub/i Clotrimazolum.

Przez miesiąc, dwa jest spokój, a później historia się powtarza. Grzybica pochwy to najczęstsza przyczyna wizyt kobiet u ginekologa.

  • 75% kobiet przynajmniej raz w życiu ma grzybice pochwy,
  • 30 % kobiet ma nawracające grzybice pochwy.
  • Nawet najbardziej radykalna kuracja grzybicy pochwy niemal nigdy się nie udaje, gdyż leczone są jedynie objawy, a przyczyna pozostaje nierozpoznana.
  • Paradoksem jest leczenie grzybicy antybiotykami, podczas gdy właśnie antybiotyki są przyczyną powstania grzybicy. I tu mamy odpowiedź, dlaczego nie udaje się wyleczyć grzybicy raz na zawsze.
  • Pochwa stanowi doskonałe środowisko rozwoju dla mikroorganizmów, panuje tam stała temperatura i wilgotność. Prawidłowa flora bakteryjna znajdująca się w pochwie to wyłącznie tzw. pałeczki Doderleina (Lactobacillus acidophilus), często nazywane stróżem czystości pochwy. Bakterie te produkują kwas mlekowy, tworząc zaporę biologiczną przed chorobotwórczymi bakteriami.
  • Taka sama flora bakteryjna powinna być w jelitach, ale niestety na skutek różnych czynników zostaje wyparta przez grzyby, najczęściej przez Candida albicans.
    I tu dochodzimy do sedna sprawy, czyli do jelita, gdzie grzybica bierze swój początek. Niewątpliwie jest to przewód pokarmowy, a przede wszystkim jelita. Niewielu lekarzy zaczyna leczenie grzybicy pochwy od leczenia grzybicy jelit, gdzie jest początek i siedlisko grzybicy. Właśnie jelito w pierwszym rzędzie narażone jest na zagnieżdżenie grzybów. Najczęściej za przyczynę powstania grzybicy uznaje się antybiotyki, środki antykoncepcyjne, leczenie sterydami i niektóre choroby.
  • Podanie antybiotyków powoduje wyginięcie większości bakterii i grzybów w organizmie na kilka miesięcy.
    Wszystkich ! - również tych pożytecznych.
    Wówczas jelito w błyskawicznym tempie zasiedlane jest m.in. przez drożdżaka Candida albicans, który powoduje prawdziwe spustoszenie i obejmuje coraz większe obszary. Zniszczenie tzw. dobrej flory bakteryjnej pozbawia jelito szczelności , powodując rozprzestrzenianie się grzybicy na wszystkie narządy i w znaczący sposób wpływa na osłabienie układu odpornościowego.
Jakie preparaty mogą pomóc?

Leczenie grzybicy pochwy jest uciążliwe i długotrwałe. Powinno opierać sie na podawaniu wewnętrznie preparatu grzybobójczego - ParaProteX - (dokładne dawkowanie znajdziesz tutaj >>> ) , oraz stosowaniu odpowiedniej diety bez cukru (nawet miód i owoce trzeba wyeliminować z jadłospisu), wyrobów z białej mąki, białego pieczywa, ciastek itp. Dokładne informacje na stronie dieta przeciwgrzybicza.

Zapalenie grzybicze pochwy może być wynikiem niedoborów pokarmowych i osłabienia odporności, dlatego należy stosować preparaty witaminowo-mineralne, np. Vitale dla odpowiedniej grupy krwi.
Polecane preparaty należy stosować od pojawienia się pierwszych objawów choroby aż do ich całkowitego ustąpienia. Wszystkie, z wyjątkiem globulek dopochwowych, można podawać równolegle z lekami konwencjonalnymi. Witamina C i jeżówka wzmacniają układ obronny. Jeżówka pobudza białe krwinki, które niszczą grzyby chorobotwórcze. Witamina C hamuje wzrost kolonii drożdżaków. Osoby, które mają skłonności do zakażeń drożdżakami, powinny przyjmować preparaty jeżówki przez 3 tygodnie, robić tydzień przerwy, a potem przez 3 tygodnie znów stosować zioło. Taki cykl należy powtarzać przez 6 miesięcy, podając jednocześnie witaminę C oraz probiotyki np. AC Zymes lub Acidophilus with Psylium . Są one dostępne w postaci preparatów doustnych. W sklepach zielarskich, przy odrobinie szczęścia, można kupić globulki dopochwowe.
Przyjazne bakterie należy podawać doustnie oraz bezpośrednio do pochwy w postaci globulek dopochwowych lub irygacji. Uzupełnienie „przyjaznej" flory bakteryjnej jest szczególnie ważne po leczeniu antybiotykami. Razem z probiotykami powinno się podawać prebiotyki - które wspomagają rozwój pożytecznych bakterii.
Można też stosować globulki dopochwowe zawierające olejek z drzewa herbacianego lub wyciąg z nagietka. Badania kliniczne wykazały, że oba te preparaty działają przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo.

ROZMAITOŚCI
  • Drożdżakowe zapalenie zewnętrznych narządów płciowych zdarza się także mężczyznom. Zakażenie to przebiega u nich bezobjawowo lub powoduje zapalenie błony śluzowej główki prącia. Jest to źródło zakażenia dla partnerki seksualnej i wymaga leczenia obojga.
  • Zamiast globulek dopochwowych można stosować irygacje letnimi naparami z preparatów naturalnych: z kory pau d'arco lub z gorzknika kanadyjskiego. Irygacje wykonuje się 2 razy dziennie przez 7 dni. W trakcie jednego zabiegu powinno się zużyć 2 szklanki naparu.

 Wiele kobiet nie potrafi odróżnić drożdżakowego zakażenia pochwy od innych schorzeń układu moczowo-płciowego. Około 90% kobiet, które
nigdy nie miały takiego zakażenia, oraz 65% tych, które na nie chorowały, nie jest w stanie go rozpoznać, mimo że zapoznały się z opisem zakażenia grzybiczego i innych schorzeń ginekologicznych.
Objawem grzybicy pochwy i sromu są zwykle gęste kremowe upławy o charakterystycznym wyglądzie białawych grudek, które pachną drożdżami i wyglądają jak twaróg. Dodatkowo pojawia się szereg objawów dodatkowych takich jak: świąd, pieczenie, bóle przy stosunkach płciowych, bolesne oddawanie moczu. Skóra i błona śluzowa sromu i krocza jest zaczerwieniona, pokryta białawym nalotem, który dość łatwo można usunąć. Towarzyszy jej świąd, zaczerwienienie pochwy i sromu oraz ból przy oddawaniu moczu. Przyczyną tych dolegliwości jest stan zapalny pochwy i sromu wywołany przez obecność grzyba.